IMPACT OF TAPING AND BANDAGING EDUCATION ON STUDENTS’ PRACTICAL BEHAVIORS


Creative Commons License

Kurt V., Tatlı İ. Y.

NTERNATIONAL BALIKESIR ACADEMIC RESEARCH CONGRESS ON HEALTH SCIENCES , Balıkesir, Turkey, 10 - 12 October 2025, pp.2008-2013, (Full Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Balıkesir
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.2008-2013
  • Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
  • Kütahya Health Sciences University Affiliated: Yes

Abstract

Introduction: Taping and bandaging practices are fundamental skills frequently used in clinical practice and are critical for patient safety. For physiotherapy students, having sufficient competence in these skills contributes to both clinical effectiveness and patient safety. The aim of this study was to compare the application behaviors of students who had taken the taping and bandaging course and those who had not. 

Methods: This cross-sectional survey study included a total of 107 students. Of these, 56 had taken the course, while 51 had not. Data were collected using a 14-item, 5-point Likert-type scale (1: strongly disagree – 5: strongly agree), which measured students’ behaviors related to bandaging and taping practices. Descriptive statistics and independent samples t-test were used for analysis, with a significance level set at p<0.05. 

Results: Among the participants, 52.3% had taken the course and 47.7% had not. The lowest mean score was found in the item “I can perform correct bandaging” (3.28±1.25), while the highest mean was in “I comply with hygiene rules” (4.40±1.09). Students who had taken the course scored significantly higher in performing correct bandaging (3.95 vs. 2.57; p<0.001), following the correct sequence of application (4.07 vs. 2.69; p<0.001), and practicing on models (4.57 vs. 2.63; p<0.001). Similarly, in areas related to patient safety (circulation control, comfort, patient information), course participants also scored higher (p<0.001). Smaller but significant differences were found in hygiene, material preparation, and attention to positioning (p<0.01). 

Conclusion: This study demonstrated that taking a taping and bandaging course significantly improves students’ application behaviors. In particular, practical training and basic bandaging skills showed notable differences between students who had taken the course and those who had not. The findings highlight the critical role of practical courses in enhancing clinical competence, and it is therefore recommended to increase the number of practical training hours in taping and bandaging education for physiotherapy students. 

Keywords: Taping, Bandaging, Student Behaviors


Giriş: Bantlama ve bandajlama uygulamaları, klinik pratikte sık kullanılan ve hasta güvenliği açısından kritik öneme sahip temel becerilerdendir. Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü öğrencilerinin bu becerilerde yeterli donanıma sahip olmaları, hem klinik etkinliği hem de hasta güvenliğini artırmaktadır. Bu araştırmanın amacı, bantlama ve bandajlama dersini alan ve almayan öğrencilerin uygulama davranışlarının karşılaştırılmasıdır. 

Yöntem: Bu araştırma kesitsel tipte bir anket çalışması olarak planlanmıştır. Çalışmaya toplam 107 öğrenci katılmıştır. Katılımcıların 56’sı bantlama ve bandajlama dersini almış, 51’i almamıştır. Veriler, 14 maddeden oluşan 5’li Likert tipi bir ölçek ile toplanmıştır (1: hiç katılmıyorum – 5: tamamen katılıyorum). Ölçek, öğrencilerin bandaj ve bantlama uygulamalarındaki davranışlarını ölçmüştür. İstatistiksel analizlerde tanımlayıcı istatistikler ve bağımsız örneklem t-testi kullanılmış, anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. 

Bulgular: Katılımcıların %52,3’ü dersi almış, %47,7’si almamıştır. Tüm maddeler değerlendirildiğinde, en düşük ortalama “Doğru bandaj uygulaması yapabilirim” maddesinde (3,28±1,25), en yüksek ortalama ise “Hijyen kurallarına uyarım” maddesinde (4,40±1,09) bulunmuştur. Ders alan öğrenciler, doğru bandaj uygulaması yapabilme (3,95 vs. 2,57; p<0.001), uygulamaları doğru sırayla yapabilme (4,07 vs. 2,69;p<0.001) ve model üzerinde pratik yapma (4,57 vs. 2,63; p<0.001) konularında anlamlı olarak daha yüksek puan almıştır. Hasta güvenliği ile ilgili alanlarda (dolaşım kontrolü, konfor, hasta bilgilendirme) yine ders alanlar daha yüksek puan almıştır (p<0.001). Hijyen, malzeme hazırlığı ve pozisyon dikkatinde daha küçük ama anlamlı farklar bulunmuştur (p<0.01). 

Sonuç: Bu çalışma, bantlama ve bandajlama dersinin öğrencilerin uygulama davranışlarını anlamlı düzeyde geliştirdiğini göstermektedir. Özellikle pratik yapma ve temel bandaj becerileri açısından ders alan öğrenciler ile almayanlar arasında belirgin farklar bulunmuştur. Bulgular, uygulamalı derslerin öğrencilerin klinik yeterliliklerini artırmada kritik rol oynadığını ortaya koymaktadır. Bu nedenle, fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü öğrencilerinin bantlama ve bandajlama eğitimine yönelik uygulamalı ders saatlerinin artırılması önerilmektedir. 

Anahtar Kelimeler: Bantlama, Bandajlama, Öğrenci Davranışları