Eksternal Kök Rezorpsiyonunun Endodontik Değerlendirmesi: Clear Aligner-Sabit Tedavilerin Karşılaştırılması

Daşdemir Özkan Ö., Kiraz G., Çakır H.

11. Uluslararası Endodonti Sempozyumu, Ankara, Turkey, 18 May - 21 September 2026, pp.302-303, (Summary Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Ankara
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.302-303
  • Kütahya Health Sciences University Affiliated: Yes

Abstract

ENDODONTIC EVALUATION OF EXTERNAL APICAL ROOT RESORPTION: A COMPARISON OF CLEAR

ALIGNER AND FIXED ORTHODONTIC TREATMENTS

Özüm Daşdemir Özkan1, Gülsen Kiraz2

, Halide Çakır2

1Özüm Özkan Private Practice, Kütahya, Türkiye

2Kütahya Health Sciences University, Faculty of Dentistry, Department of Endodontics

Aim: External apical root resorption (EARR) occurring during orthodontic treatment is an important

complication from an endodontic perspective. This study aimed to radiographically evaluate EARR in

patients treated with clear aligners (CA) and fixed orthodontic appliances (FA), and to analyze its association

with potential risk factors.

Material & Method: In this study, pre- and post-treatment panoramic radiographs of patients treated

with CA or FA were evaluated. Sixty patients were divided into two groups according to the orthodontic

treatment (CA and FA). Root length (R), crown length (C), and root–crown ratio (RCR) were measured

using ImageJ (National Institutes of Health, Bethesda, MD, USA), and relative root–crown ratio (rRCR) was

calculated to EARR. A total of 720 anterior teeth were analyzed. Categorical variables were analyzed using

chi-square or Fisher’s exact, and the effects on rRCR were evaluated using logistic regression. Statistical

analyses were performed using SPSS (IBM Corp., Armonk, NY, USA; p<0.05).

Results: A total of 720 anterior teeth from 60 patients were analyzed. The mean rRCR was 93.56%, and

mild resorption was observed in most cases (63.5%). rRCR were significantly higher in the CA than the FA

(p=0.001), while moderate/severe resorption was significantly more frequent in the FA group (p=0.002).

Mixed-effects model analysis showed that FA significantly reduced rRCR (β=-2.019; p=0.003). Higher

resorption was associated with female (p=0.030) and central incisors (p=0.004). Logistic regression indicated

a 1.7-fold higher risk of moderate/severe resorption in the FA group (OR=1.701; p=0.002).

Conclusion: FA is associated with a higher risk of EARR than CA. The greater increase in moderate/severe

EARR in the FA group indicates the clinical impact of orthodontic forces on the root. Overall, CA appears

to be a safer and more predictable approach for preserving root integrity and may help reduce the risk of

resorption from an endodontic perspective.

Keywords: Clear aligners, External apical root resorption, Fixed orthodontic appliances, Orthodontic

treatment, Root–crown ratio

EKSTERNAL KÖK REZORPSİYONUNUN ENDODONTİK DEĞERLENDİRMESİ: CLEAR ALIGNER-SABİT

TEDAVİLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

Özüm Daşdemir Özkan1, Gülsen Kiraz2

, Halide Çakır2

1Özüm Özkan Muayenehanesi, Kütahya, Türkiye

2Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Endodonti Anabilim Dalı

Amaç: Ortodontik tedavi sırasında oluşan eksternal apikal kök rezorpsiyonu (EARR), endodontik açıdan

önemli bir komplikasyondur. Bu çalışmanın amacı, clear aligner (CA) ve sabit ortodontik tedavi (FA)

uygulanan hastalarda EARR’nin endodontik açıdan radyografik olarak değerlendirilmesi ve potansiyel risk

faktörleriyle ilişkisinin incelenmesidir.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, CA veya FA uygulanmış hastaların tedavi öncesi ve sonrası panoramik

radyografileri değerlendirilmiştir. Toplam 60 hasta, uygulanan ortodontik tedaviye göre CA ve FA olmak

üzere iki gruba ayrılmıştır. Kök uzunluğu (R), kron uzunluğu (C) ve kök-kron oranı (RCR) ölçümleri ImageJ

yazılımı (National Institutes of Health, Bethesda, MD, ABD) kullanılarak gerçekleştirilmiş; göreceli kök-kron

oranı (rRCR) hesaplanarak EARR sınıflandırılmıştır. Toplam 720 anterior diş analiz edilmiştir. İstatistiksel

analizlerde kategorik veriler ki-kare veya Fisher testi ile analiz edilmiş, rRCR üzerindeki etkiler lojistik

regresyon ile incelenmiştir. Analizler SPSS (IBM Corp., Armonk, NY, ABD) programı ile gerçekleştirilmiştir

(p<0,05).

Bulgular: Toplam 60 hastaya ait 720 anterior diş analiz edilmiştir. Ortalama rRCR değeri %93,56 olup,

vakaların çoğunluğunda (%63,5) hafif düzeyde rezorpsiyon gözlenmiştir. rRCR, CA grubunda FA grubuna

göre anlamlı derecede daha yüksek olup (p=0,001), orta/şiddetli rezorpsiyon da FA grubunda daha yüksektir

(p=0,002). Mixed-effects model analizinde, FA tedavisinin rRCR değerini anlamlı düzeyde azalttığı (β=-2,019;

p=0,003) saptanmıştır. Ayrıca kadınlarda (p=0,030) ve kesici dişlerde (özellikle santralde; p=0,004) daha

yüksek rezorpsiyon ilişkisi bulunmuştur. Lojistik regresyon analizinde, FA grubunda orta/şiddetli rezorpsiyon

gelişme olasılığının CA grubuna göre 1,7 kat daha yüksek olduğu saptanmıştır (OR=1,701; p=0,002).

Sonuç: FA tedavisi, CA tedavisine kıyasla EARR açısından daha yüksek risk ile ilişkilidir. Özellikle orta

ve şiddetli EARR’nin FA grubunda belirgin artışı, ortodontik kuvvetlerin kök üzerindeki klinik etkisini

göstermektedir. Sonuç olarak, CA tedavisi kök bütünlüğünün korunmasında daha güvenli ve öngörülebilir

bir yaklaşım sunmakta olup, endodontik açıdan kök yapısının korunmasına ve rezorpsiyon riskinin

azaltılmasına katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Clear aligner, Eksternal apikal kök rezorpsiyonu, Kök-kron oranı, Ortodontik tedavi, Sabit

ortodontik tedavi