Research Information System
32.İzmir Dişhekimleri Odası Uluslararası Bilimsel Kongre ve Sergisi & 1. Ege Bölgesi Dişhekimleri Odaları Bilimsel Kongre ve Sergisi, İzmir, Turkey, 20 - 23 November 2025, pp.231-232, (Summary Text)
Objective: This study aimed to retrospectively evaluate changes in periapical radiolucency,
differences in radiographic prognosis based on root canal filling quality and coronal restoration
status, and the presence of pulp stones in endodontically treated mandibular and maxillary teeth
subjected to Clear Aligner (CA) treatment. Materials and Methods: In this study, panoramic
radiographs of patients who underwent CA treatment were analyzed. Patients with available
pre-treatment and post-treatment radiographs, at least one endodontically treated permanent
tooth. Periapical changes were assessed using the Periapical Index (PAI) scoring system.
Quantitative changes in periapical radiolucency were measured with ImageJ software (National
Institutes of Health, Bethesda, MD, USA). The quality of root canal fillings, coronal
restorations, and the presence of pulp stones were evaluated based on standardized radiographic
criteria. All assessments were performed by two independent examiners, and inter-observer
agreement was calculated using the kappa coefficient. Statistical analyses were conducted using
IBM SPSS v23 and R software. Data normality was verified with the Shapiro–Wilk test, and
the influence of independent variables on radiographic prognosis was examined using Binary
Logistic Regression and Robust Regression Analysis. The level of statistical significance was
set at p<0.05. Results: The mean age of the participants was 23.7 years, and 75.6% were female.
According to PAI change categories, 33.3% of the cases demonstrated ‘’healed’’. Regarding
root canal filling quality, 46.7% of the teeth were classified as “good.” The distribution of initial
malocclusion was 48.9% Class I, 46.7% Class II, and 4.4% Class III. Binary logistic regression
analysis revealed that teeth with “poor” root canal filling quality were 14 times more likely to
present periapical lesions at the end of treatment compared with those with “good” fillings
(p=0.023). In addition, the final PAI scores of teeth with “good” root canal fillings were
significantly lower than those with “poor” fillings (p=0.017). Orthodontic diagnosis and the
duration of CA treatment had no significant effect on periapical healing or radiographic
prognosis (p>0.05). Conclusion: CA treatments did not have any adverse effect on periapical
healing or radiographic prognosis in endodontically treated teeth. Inadequate root canal filling
quality was significantly associated with persistent periapical pathology, emphasizing the
critical importance of maintaining high-quality endodontic treatment to ensure long-term
periapical health during orthodontic therapy.
Keywords: Clear Aligner; Root canal treatment; Prognostic factors
Amaç: Bu çalışmanın amacı; Clear Aligner (CA) uygulanan kök kanal tedavili mandibular ve
maksiller dişlerde, periapikal radyolüsensi değişimlerini, kök kanal dolgu kalitesi ve koronal
dolgu kalitesine bağlı radyografik prognoz farklılıklarını ve dişlerdeki pulpa taşı varlığını
retrospektif olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma kapsamında, Clear
Aligner (CA) tedavisi uygulanmış 45 adet ortodontik tedavi öncesi ve sonrası radyografileri
mevcut olan, en az bir kök kanal tedavili daimi dişe sahip olan hasta dahil edilmiş ve panoramik
radyografiler değerlendirilmiştir. Periapikal bölgedeki değişiklikler Periapikal İndeks (PAI)
skalası kullanılarak analiz edilmiştir. Periapikal radyolusensi miktarındaki değişimler ImageJ
yazılımı (National Institutes of Health, Bethesda, MD, ABD) ile ölçülmüştür. Kök kanal
dolgularının kalitesi, koronal restorasyonun durumu ve pulpa taşı varlığı standart radyografik
kriterlere göre değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler IBM SPSS v23 ve R yazılımlarıyla
gerçekleştirilmiştir. Normallik Shapiro–Wilk testiyle değerlendirilmiş, bağımsız değişkenlerin
prognoz üzerindeki etkileri binary lojistik ve robust regresyon analizleriyle incelenmiştir. Tüm
istatistiksel testlerde anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmadaki
katılımcıların yaş ortalaması 23,7 olup, olguların %75,6’sı kadın hastalardan oluşmaktadır. PAI
değişim kategorilerine göre olguların %33,3’ünde iyileşme saptanmıştır. Kök kanal dolgusu
kalitesi açısından olguların %46,7’si “iyi” olarak değerlendirilmiştir. Olguların başlangıç
maloklüzyon dağılımının %48,9 Class I, %46,7 Class II ve %4,4 Class III olduğu gözlenmiştir.
Binary lojistik regresyon analizine göre; kök kanal dolgu kalitesi ‘’kötü’’ olan olguların tedavi
bitiminde periapikal lezyon varlığı gösterme olasılığı, ‘’iyi’’ olanlardan 14 kat daha fazladır
(p=0,023). Ayrıca; kök kanal dolgu kalitesi ‘’iyi’’ olanların PAI bitim skoru, ‘’kötü’’ olanlardan
daha azdır (p=0,017). Ortodontik teşhis ve CA tedavisinin süresi, periapikal iyileşmeye ve
radyografideki prognoz üzerine olumsuz bir etki yaratmamıştır (p>0,05). Sonuç: CA
tedavisinin, kök kanal tedavili dişlerde periapikal iyileşme veya radyografik prognoz üzerinde
olumsuz bir etkisi gözlenmemiştir. Yetersiz kök kanal dolgu kalitesi, persistan periapikal
patolojilerle ilişkili bulunmuştur; bu durum, ortodontik tedavi sürecinde uzun dönemli
periapikal sağlığın korunması açısından endodontik tedavi kalitesinin önemini
vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Clear Aligner; Kök kanal tedavisi, Prognostik faktörler