Günümüz Diş Hekimliğinde Eklemeli Üretim Sistemleri Ve Kullanılan Cihazlar
Güncel Protetik Diş Tedavisi Çalışmaları XI, Bülent Kesim,Gülhan Yıldırım, Editör, Akademisyen Yayınevi Kitabevi, Ankara, ss.119-142, 2026
- Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Araştırma Kitabı
- Basım Tarihi: 2026
- Yayınevi: Akademisyen Yayınevi Kitabevi
- Basıldığı Şehir: Ankara
- Sayfa Sayıları: ss.119-142
- Editörler: Bülent Kesim,Gülhan Yıldırım, Editör
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, günümüz diş hekimliğinde yaygınlaşan eklemeli üretim (3B baskı) sistemlerini, bu sistemlerde kullanılan polimer, seramik ve metal materyalleri ve sektörel dental cihaz ekosistemlerini literatür verileri doğrultusunda kapsamlı bir şekilde incelemektir.
Yöntem: Diş hekimliğinde kullanılan altı temel eklemeli üretim yöntemi [Vat Fotopolimerizasyon (SLA/DLP), Toz Yataklı Füzyon (SLS/SLE), Elektron Işınlı Eritme (EBM), Malzeme Püskürtme, Bağlayıcı Püskürtme ve Eriyik Yığma Modelleme (FDM)] teknolojik altyapı, endikasyon, avantaj ve dezavantajları yönünden değerlendirilmiştir. Ayrıca dental pazarda öncü olan Formlabs, NextDent ve EOS cihazlarının iş akışları ile klinik ve laboratuvar uygulamalarındaki rolleri analiz edilmiştir.
Bulgular: Eklemeli üretim teknolojileri; malzeme israfını azaltması, üretim hızını artırması ve geometrik kısıtlılıkları ortadan kaldırmasıyla dental süreçlerde verimliliği yükseltmektedir. Reçine bazlı sistemler geçici restorasyonlar ve cerrahi kılavuzlar sunarken; lazer sinterleme (DMLS/SLE) ve elektron ışınlı eritme (EBM) teknolojileri Kobalt-Krom (CoCr) ve Titanyum alaşımlarında geleneksel döküm ve frezeleme zorluklarını aşarak implant üstü protezlerde klinik olarak kabul edilebilir pasif uyum sağlamaktadır. Bununla birlikte, basılabilir polimerlerin uzun dönem stabilitesi ve seramiklerin üretim esnasındaki porözite/çatlak riskleri kısıtlayıcı faktörler olarak öne çıkmaktadır.
Sonuç: Eklemeli imalat sistemleri dijital diş hekimliğinde devrimsel bir dönüşüm yaratmıştır. Ancak yeni nesil biyomateryallerin uzun dönem ağız içi mekanik ve biyolojik davranışlarının netleştirilmesi için daha fazla prospektif klinik araştırmaya ihtiyaç vardır.
Objective: The aim of this study is to comprehensively review the additive manufacturing (3D printing) systems expanding in contemporary dentistry, the polymers, ceramics, and metal materials utilized in these systems, and the leading sectoral dental device ecosystems in light of current literature.
Method: The six primary additive manufacturing methods utilized in dentistry [Vat Photopolymerization (SLA/DLP), Powder Bed Fusion (SLS/SLM), Electron Beam Melting (EBM), Material Jetting, Binder Jetting, and Fused Deposition Modeling (FDM)] were evaluated regarding their technological infrastructure, indications, advantages, and disadvantages. Additionally, the clinical workflows and roles of the market-leading Formlabs, NextDent, and EOS devices in dental clinics and laboratories were analyzed.
Results: Additive manufacturing technologies enhance workflow efficiency by minimizing material waste, reducing production times, and eliminating geometric limitations. While resin-based systems provide high-resolution provisional restorations and surgical guides; direct metal laser sintering (DMLS/SLM) and electron beam melting (EBM) technologies overcome the traditional casting and milling challenges associated with Cobalt-Chromium (CoCr) and Titanium alloys, delivering clinically acceptable passive fit in implant-supported frameworks. However, the long-term stability of printable polymers and the porous/cracking risks of ceramics during processing remain critical limiting factors.
Conclusion: Additive manufacturing systems have created a revolutionary shift in digital dentistry. Nonetheless, further prospective clinical research is required to elucidate the long-term intraoral mechanical and biological behaviors of next-generation biomaterials.