SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARIN ÖZ BAKIM BECERİLERİNİ GERÇEKLEŞTİRME DÜZEYLERİ VE ETKİLEYEN ETMENLERİN İNCELENMESİ


Yavuz B. , Çimen S.

Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, cilt.11, ss.17-26, 2007 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 11 Konu: 1
  • Basım Tarihi: 2007
  • Dergi Adı: Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.17-26

Özet

Amaç: Araştırma, Serebral Palsili çocukların öz bakımlarını gerçekleştirme düzeyleri ve etkileyen etmenleri incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. 

Yöntem: Araştırmanın örneklemini üç Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ve bir Üniversite Hastanesi Serebral Palsi polikliniğine üç aylık veri toplama süresince gelen 7-18 yaş grubunda SP’li çocuğa sahip olan 48 anne oluşturmuştur. “Tanımlayıcı Özellikler Soru Formu” ve “Öz Bakım Soru Formu” kullanılarak toplanan veriler Kruskal-Wallis, Mann Whitney U testi, Korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. 

Bulgular: Öz bakım puan ortalaması 100 üzerinden 37.0±24.3 olup, özbakım beceri düzeyi oldukça düşüktür. SP’li çocukların cinsiyeti, anne eğitimi, haftalık rehabilitasyona gitme sıklığına göre öz bakım puan ortalamaları arasında fark bulunmamış olup spastisite derecesi, ek sağlık sorunu olması ve spastisiteyi azaltan ilaç kullanımına göre gruplar arasında anlamlı farkın olduğu saptanmıştır. Annelerin öz bakıma izin verme puanları 10 puan üzerinden 5.1±3.1, annelerin öz bakımı destekleme puanları ise 3.6±2.8 olarak yetersiz bulunmuştur. SP’li çocukların yaş, annelerin çocuklarının öz bakımlarına izin verme, destekleme/teşvik etme puanları ile öz bakım puanları arasında pozitif yönde, istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu, anne yaşı ile öz bakım puanları arasında ilişkinin olmadığı saptanmıştır.

Sonuç: SP’li çocukların öz bakım düzeyleri yeterli olmayıp bu konuda çocuk ve annelerin eğitime/desteğe gereksinimleri vardır. 

Purpose: The descriptive study has been carried out in order to investigate the fulfillment levels of the self-care skills of the children with cerebral palsy. 

Method: The sample of the research has been formed by the mothers of the 48 children with cerebral palcy in 7-18 aged group coming to the cerebral palsy outpatient clinic of a university and a Private Education and Rehabilitation Center during data collecting period for 3 months. Data were collected by using “Descriptive Characteristics Questionnaire” and “Self-Care Scale” and evaluated by using Kruskal-Wallis, Mann Whitney U test and Correlation analysis.

Results: The mean of the self-care score 7-18 aged children with cerebral palsy was 37.0± 24.3. The self-care levels of the children are not sufficient. The mean of self-care score of the children wasn’t statistically different according to the fruquency of going to the rehabilitation weekly, the education of the mother, the gender of the children. The mean of self-care score of the children was statistically different according to the degree of the spasticity, the presence of an additional health problem and the using of the medication that decrease spasticity. Giving permission to children for self-care score of the mother was 5.1 ±3.1, supporting children for selfcare score of the mothers have been found insufficient as 3.6 ±2.8. A positive correlation was found between self-care score child and age of the them, to be given permission to child for self-care score of the mother, to be encouraging to him/her for self-care score of the mothers. The meaningfull correlation was not determined between self-care score of children and the age of the mothers.

Conclusion: The self-care levels of the children are not sufficient, the children and the mothers need education/ support about this subject.