İsoproterenol ile Miyokard İnfarktüsü Oluşturulmuş Sıçanlarda Phoenixin-14 Uygulamasının AMPK, JAK2/STAT3, Sema 3E Sinyal Yolakları Üzerine Etkileri
50. Ulusal Fizyoloji Kongresi, Antalya, Türkiye, 12 - 16 Kasım 2025, ss.46, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.46
- Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
apoptoz ve oksidatif stresin etkili olduğu ciddi bir kardiyovasküler hastalıktır. Bu çalışmada, pleiotropik etkili bir nöropeptit olan Phoenixin-14’ün (PNX-14), isoproterenol (İSO) ile indüklenen miyokardiyal hasarda önleyici ve/veya tedavi edici etkileri araştırılmıştır. YÖNTEMLER: Üç aylık 70 erkek Wistar albino sıçan, kontrol, PNX-14, İSO, İSO+PNX-14 ve PNX-14+İSO olmak üzere beş gruba ayrıldı. MI modeli, 100 mg/kg İSO’nun 2 gün boyunca subkutan uygulanmasıyla oluşturuldu. PNX-14 (5 nmol/kg), İSO öncesi ve/veya sonrası 3 gün süreyle intraperitoneal olarak uygulandı. Kan basıncı tail-cuff yöntemiyle ölçüldü, EKG ile kardiyak fonksiyonlar değerlendirildi. Deney sonunda kalp/vücut ağırlığı oranı, serum kardiyak belirteçleri (CK-MB, TnI), apoptotik indeks (TUNEL), histopatolojik bulgular ve gen ekspresyon düzeyleri analiz edildi. İstatistiksel analizler SPSS 27.0 programı ile yapıldı. Verilerin normal dağılımı Shapiro–Wilk testiyle değerlendirildi. Gruplar arası farklar tek yönlü varyans analizi (One-Way ANOVA) ve Tukey post-hoc testiyle karşılaştırıldı. p<0.05 değeri anlamlı kabul edildi. BULGULAR: PNX-14 tedavisi, İSO ile indüklenen kalp/vücut oranındaki artışı, CK-MB ve TnI düzeylerini ve apoptotik indeksi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalttı (p<0.05). EKG analizlerinde İSO grubunda belirginleşen ST segment yükselmesi ve QT aralığı uzaması, PNX-14 tedavisiyle anlamlı şekilde düzeldi (p<0.05). Oksidatif stres göstergelerinden GSH ve TAS düzeyleri arttı (p<0.05), TOS ve OSİ düzeyleri azaldı (p<0.05). TNF-α ve IL-6 düzeyleri azaldı (p<0.05), IL-10 düzeyi arttı (p<0.05). Apoptozla ilişkili proteinlerden Bax, caspase-3 ve sitokrom C düzeyleri azalırken; Bcl-2 düzeyi yükseldi (p<0.05). Moleküler düzeyde, PNX-14 uygulaması Gpr173, AMPK, Nrf2, HO-1, Sema3E ve PlexinD1 genlerinin ekspresyonunu artırırken; JAK2, STAT3, NF-κB, IL-1β ve caspase-3 ekspresyonlarını baskıladı (p<0.05). TUNEL analizi de PNX-14 tedavisinin apoptotik hücre oranını anlamlı şekilde azalttığını gösterdi (p<0.05). SONUÇ: PNX-14, oksidatif stres, inflamasyon ve apoptozu modüle ederek İSO ile indüklenen miyokard hasarını azaltmış ve EKG ile histopatolojik bulgularda iyileşme sağlamıştır. Bu bulgular, PNX-14’ün hem koruyucu hem de tedavi edici kardiyoprotektif etkilere sahip olabileceğini göstermektedir.