Bir Tıp Fakültesindeki Öğrencilerde Yaşam Kalitesi ve Belirleyicileri: Kesitsel Bir Araştırma

Creative Commons License

Tekin Ö. F., Soy Ö., Yılmaz M., Arıkan İ.

Akdeniz Tıp Dergisi, cilt.10, sa.3, ss.485-493, 2024 (TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 10 Sayı: 3
  • Basım Tarihi: 2024
  • Doi Numarası: 10.53394/akd.1339024
  • Dergi Adı: Akdeniz Tıp Dergisi
  • Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM), Index Copernicus, Other Indexes
  • Sayfa Sayıları: ss.485-493
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Tıp Fakültesi öğrencilerinde yaşam kalitesinin belirlenmesi ve bazı faktörlerle ilişkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma Kasım-Aralık 2022 tarihleri arasında yapılmış kesitsel bir araştırmadır. Çalışmanın evren ve örneklemi Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde öğrenim gören 868 öğrencidir. Veri toplama formunun birinci kısmı Sosyodemografik özellikleri, ikinci kısmı ise Yaşam Kalitesi Testi Kısa Form-36’yı (SF-36) içermektedir. Sürekli değişkenlerin karşılaştırılmasında Mann-Whitney U Testi ve Kruskal Wallis testi kullanıldı. İstatistiksel olarak anlamlılık için p<0,05 düzeyi anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 383’ü erkek (%51,41), 362’si kadın (%48,59) olmak üzere toplam 745 öğrenci katıldı. Katılımcıların SF-36 ölçeğinin alt boyutlarından aldıkları puanların en yüksek ortalamaya sahip olanı fiziksel fonksiyon, en düşük ortalamaya sahip olanı ise enerji (canlılık) idi. Cinsiyet ile ruhsal sağlık haricindeki tüm alt boyutlar arasında anlamlı ilişki saptandı ve tüm alt boyutlarda erkeklerin ortalama puanları kadınlardan yüksek olarak bulundu. Dönem ile alt boyutlardan fiziksel fonksiyon ve enerji (canlılık) arasında anlamlı ilişki saptandı ve fiziksel fonksiyon alt boyutunda klinik dönem, enerji (canlılık) alt boyutunda ise preklinik dönem öğrencilerinin puanları daha yüksekti. Sonuç: Öğrencilerde, düzenli beslenme, fiziksel aktivite, kendine vakit ayırma, uyku süresinin düzenlenmesi ile yaşam kalitesi arasında olumlu; kronik rahatsızlık ve ekonomik zorluk ile yaşam kalitesi arasında olumsuz ilişki bulundu.