Association between presbylarynx morphological severity and acoustic voice parameters

Creative Commons License

Türe N., pala o., Tekin Ö. F., VAROL M.

ANADOLU KLİNİĞİ TIP BİLİMLERİ DERGİSİ, vol.31, no.1, pp.100-107, 2026 (TRDizin)

Abstract

Aim: Presbylarnx is an endoscopic reflection of age-related laryngeal changes; and the lack of a standard classification system results in uncertainty in diagnosis and treatment. This study aimed to investigate the relationship between the morphological classification of presbylarynx and the sociodemographic and anthropometric characteristics of patients; self-reported questionnaires; and objective acoustic voice analysis parameters. Methods: In this prospective cross-sectional study; 172 participants aged 60 years and older underwent morphological evaluation of presbylaringeal changes using rigid videolaryngostroboscopy. In the evaluation; a three-tiered system was used to classify presbylarynx: Type 0 (normal); Type 1 (atrophy/bowing); and Type 2 (atrophy and glottic insufficiency). Analyses were performed of the sociodemographic characteristics of the patients; body mass index (BMI); Charlson Comorbidity Index (CCI); Turkish Voice Handicap Index-10 (T-VHI-10) scores; and acoustic parameters (fundamental frequency (F0); jitter (%); shimmer (%); harmonic-noise ratio (HNR); cepstral peak prominence smoothed (CPPS); and Acoustic Voice Quality Index (AVQI-3.0)). Results: No statistically significant relationship was found between the morphological types of presbylarynx (Type 0; 1; 2) and age; gender; BMI; CCI; and T-VHI-10 scores (p > 0.05 for all comparisons). In the objective acoustic analysis; Type 2 morphology showed significantly higher Shimmer % (p=0.015); lower CPPS (p=0.013); and higher AVQI-3.0 (p=0.027) values compared to Type 1. Conclusion: The results of this study show that the morphological severity of presbylarynx is strongly related to objective acoustic sound parameters; but not directly related to subjective sound perception or general anthropometric characteristics of the patients. This consistency between morphological and acoustic findings emphasizes the importance of supporting endoscopic examination with objective sound analysis in clinical evaluation. Future studies should be designed with larger samples and methods that directly measure muscle mass (e.g.; DEXA; BIA) to elucidate the etiology of presbylarynx.
Amaç: Presbilarinks; yaşa bağlı larengeal değişimlerin endoskopik yansımasıdır ve standart bir sınıflandırma sisteminin olmaması tanı ve tedavide belirsizliğe yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı; presbilarinksin morfolojik sınıflandırması ile hastaların sosyodemografik ve antropometrik özellikleri; öz-bildirim anketleri ve objektif akustik ses analizi parametreleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktı. Yöntemler: Bu prospektif kesitsel çalışmada; 60 yaş ve üzeri 172 katılımcıya rijit videolaringostroboskopi kullanılarak presbilarinks değişikliklerinin morfolojik değerlendirmesi yapıldı. Değerlendirmede; presbilarinksi sınıflandırmak için üç kademeli bir sistem kullanıldı: Tip 0 (normal); Tip 1 (atrofi/bowing) ve Tip 2 (atrofi ve glottik yetersizlik). Hastaların sosyodemografik özellikleri; vücut kitle indeksi (VKİ); Charlson Komorbidite İndeksi (CCI); Türkçe Voice Handicap Index-10 (T-VHI-10) skorları ve akustik parametreler (temel frekans (F0); jitter (%); shimmer (%); harmonik-gürültü oranı (HNR); düzgünleştirilmiş kepstral tepe belirginliği (CPPS) ve Akustik Ses Kalitesi İndeksi (AVQI-3.0)) analiz edildi. Bulgular: Presbilarinksin morfolojik tipleri (Tip 0; 1; 2) ile yaş; cinsiyet; VKİ; CCI ve T-VHI-10 skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı (tüm karşılaştırmalar için p > 0;05). Objektif akustik analizde; Tip 2 morfoloji; Tip 1’e kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek Shimmer % (p=0;015); daha düşük CPPS (p=0;013) ve daha yüksek AVQI-3.0 (p=0;027) değerleri gösterdi. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; presbilarinksin morfolojik şiddetinin objektif akustik ses parametreleriyle güçlü biçimde ilişkili olduğunu; ancak hastaların öznel ses algısı veya genel antropometrik özellikleriyle doğrudan ilişkili olmadığını göstermektedir. Morfolojik ve akustik bulgular arasındaki bu tutarlılık; klinik değerlendirmede endoskopik muayenenin objektif ses analiziyle desteklenmesinin önemini vurgular. Gelecekteki çalışmalar; presbilarinksin etiyolojisini aydınlatmak için daha büyük örneklemler ve kas kütlesini doğrudan ölçen yöntemlerle (ör. DEXA; BIA) tasarlanmalıdır.