Hemşirelerin Yaşam Doyumu ve Umutsuzluk Düzeyleri Arasındaki İlişki: Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi Örneği

Topuz İ.

3. Uluslararası 21. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi, Antalya, Türkiye, 26 - 30 Kasım 2019, ss.1242, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1242
  • Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Hayır

Özet

Giriş ve Amaç: Hemşirelerin mesleklerini icra ederken yaşamış oldukları çeşitli problemler iş doyumu üzerinde etkili olabilmektedir. Dolayısıyla bu durum yaşam doyumunun (YD) ve umutsuzluk düzeyinin de değişmesine yol açabilmektedir. Buradan yola çıkılarak bu çalışmada hemşirelerin YD ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın evreni n=321’dir. Örneklem seçimine gidilmeyerek, evrenin tamamına ulaşma hedeflenmiş, araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma hastanesinde çalışan 123 hemşire araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği (BUÖ) ve Yaşam Doyumu Ölçeği (YDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Çalışmanın yürütülebilmesi için Amasya Üniversitesi Sağlık Bilimleri Etik Kurul'undan etik onay ve İl Sağlık Müdürlüğü'nden gerekli kurum izni alınmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare testinden yararlanılmıştır. Ayrıca çapraz tablolardaki denek sayılarının yetersiz olduğu durumlarda Montecarlo-Similasyon tekniği ile Ki-Kare analizi uygulanmıştır.

Bulgular: Hemşirelerin %79.2’si kadın, %41.5’i 36-45 yaş aralığındadır. Hemşirelerin 10.30±7.03 YDÖ puan ortalaması ile orta düzeyde YD’ne sahip oldukları tespit edilmiştir. Aynı zamanda 6.06±4.63 BUÖ puanı ile hafif düzeyde umutsuz oldukları saptanmıştır. Eğitim seviyesi yüksek ve gündüz mesaisi yapanların, YD’lerinin de arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). Yalnızca gündüz mesaisi yapan hemşirelerin, nöbet tutan ve hem nöbet tutup, hem de gündüz mesaisi yapanlara göre YD’lerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Çalışma yılı 11-15 olanlarla kişilerarası ilişkilerini orta ve kötü düzeyde algılayanların BUÖ puanlarının daha yüksek orandadır (p<0,05). Aynı zamanda yoğun düzeyde umutsuz olan hemşirelerin (%61,5), YDÖ puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,05).

Sonuç ve öneriler: Bu çalışmada hemşireler orta düzeyde bir YD’de ve hafif düzeyde umutsuzdur. Mesai saatlerinin düzenlenmesiyle iş doyumu artırılarak, YD'nin yükseltilmesine katkı sağlanabilir. Ayrıca hemşirelerin iş yaşamı dışındaki sosyal faaliyetlere katılımlarının artırılmasıyla umutsuzluk düzeyleri düşürülebilir.

Anahtar Sözcükler: Hemşire, umutsuzluk, yaşam doyumu.